Skip to main content

Posts

Showing posts from November, 2017

GRAY

GRAY Walking in the middle of a starry night Holding our last picture that gives me euphoria I glanced at the photo and hugged it tightly. But in an unforeseen way. Someone robbed it, and he ran away. I chased the culprit. I ran so fast I doubled my effort But I stumbled I stood up, but I was lost. Lost in a foreign place A vast place where there is nothing but darkness I screamed for help But no one responded. I cried in desperation But it was no good I drowned myself with hopelessness. But it was a reckless decision. I looked up when I saw a speck of light. I jumped with gladness. I shouted with bliss. But it was only a strange thing in the sky. I smiled weakly Boundless frustration I continued running Chasing the light Believing that there is an end to this suffering Yet, I know that I was fooling myself. Isolated with my own thoughts Disappointed with my beliefs And I decided not to fight any longer. Not to continue t...

Tuliro

11.5.2017 - 11:51PM Magigising ng maaga, papasok sa school, dadaan sa Chapel,  magtuturo, makikipagsalamuha sa iba’t ibang klase ng tao sa buong araw, haharapin ang sandamakmak ng mga papel, kakausapin ang sarili, tititigan ang laptop, uuwi ng gabi, magpapahinga saglit, maghahanda para sa kinabukasan, iisipin kung ano ang gagawin sa klase, magbabasa ng lessons, tatahimik ng ilang saglit, kukumustahin ang sarili bago matulog. 'Yan lang ang ilan sa madalas kong gawin araw-araw. Paulit-ulit. Minsan masaya pero kadalasan nakakapagod at nakakasawa na. Halos tatlong taon na ako sa pagtuturo at masasabi kong masyado pa akong bata sa propesyong ito at madami pa akong kailangang basahing libro para maging bihasa sa pagtuturo. Kadalasan, may naiiwang katanungan sa aking isipan sa mga pagkakataong napapag-isa ako pagkatapos ng mahabang araw sa school, “Masaya pa ba ako? Gusto ko pa ba ang pagtuturo? May patutunguhan pa ba lahat ng ginagawa ko?” Pero tulad ng inaasahan, wala akong makuha...